Pantai Mas - Bali - Gastenboek

Het is warm want het "moet" gaan regenen. Wij zijn erg druk geweest vanaf vrijdag. Veel mensen zijn komen dankzeggen en bidden in onze tempel. Er wordt dan altijd veel eten mee gebracht.
Ook wij, 3 dagen in de keuken, in verband met de Saraswati dag (afgelopen zaterdag). Veel offeringen gemaakt en de boeken en Lonstairs (geheime geschriften op Bamboe) in de tempel gebracht om te eren. De boeken welke we gebruiken om onszelf te spiegelen.

Daarnaast weer enkele nieuwe gezichten, en dagelijkse verzorging van de mensen (zowel in disbalance) die op Pantai Mas verblijven.

Een komen en gaan van mensen. De zon is aan het ondergaan en de lucht is gekleurd in geel oranje, hel blauw en een laag wolkendek hangt over de bergen van de baai waar Pantai Mas aan gelegen is.

De vissen springen over het water, de moskee verderop roept op tot gebed, een zachte bries doet de palm-- en kokosbomen wuiven en de bomen welke vol in bloei staan van prachtig gekleurde bloemen, bewegen zich heen en weer in de tuin.

Dimas is net, na een nacht op Pantai Mas te zijn geweest, op de terugweg naar Den Pasar naar zijn kosthuis, morgen moet hij vroeg naar de Campus.

Zo neemt het licht van de dag zondag afscheid en zal de avond zich over ons ontfermen, de zee voor Pantai Mas zal zich vullen met vissersbootjes welke olielampen vol over het water laten schijnen om de vissen te lokken.

Regelmatig zal dan een diep zwaar hoorn geluid (door grote slakachtige schelp welke aan de mond wordt gebracht) klinken, de roep om boten welke het net uitgooien om vissen te vangen als de boten welke met het licht zijn uitgevaren, de vis uit de diepten van de zee naar het licht hebben laten komen.

De voorbereidingen om de olielampen op Pantai Mas aan te steken worden getroffen, enkele mensen van de staf gaan naar huis, de nachtwacht komt zo.

We sturen nog even een smsje naar Dimas of hij goed is aangekomen, het is best nog wel een hele rit op de bromfiets door de bergen heen - waar het meestal regent nu- naar Den Pasar.

Saraswati dag op Pantai Mas
Met warme groet,
Evert en de Pantai Mas familie.
(11-11-2007)

Lieve Evert,

Ondanks dat ik je niet heel veel meer heb gesproken, heb ik me zoo, thuis gevoeld hier. Alle mensen die hier zo'n veilig en welkom gevoel gaven, GEWELDIG! Hartelijk bedankt voor je gastvrijheid, het heeft me veel goed gedaan, Succes met dit prachtige project, en tot ooit !!

Groetjes,

Laurie Mans
(Aug 2007)

Hello :)
I just wanted to write to express my appreciation for all the positive work that pantai mas does.
i am very grateful for the love i received while i was staying there. i could not have asked for a better place to recover from my accident.
not only that, Evert helped my partner enourmously with her depression, and she is getting better everyday.
everyone there is so lovely and caring, and the site itself is beautiful and very conducive for healing.
while we were there we also saw all the other things that they do to help those in need. i have to say that their effort is an inspiring example of how everyone should be caring for our world.
love and peace.

Adam Burges
(march 2008)

Iva Dragostinova
(april 2008)

Pantai Mas betekent voor mij rust, samen, leren, waarheid, het zichtbare achter het onzichtbare leren zien, transparantie, ontvangen en vooral liefde.Ik heb daar vooral liefde mogen ervaren van de Pantai Mas familie.Voor het eerst in mijn leven voelde ik hoe het is om echte onvoorwaardelijke liefde te ontvangen. Dienstbaarheid zonder dat het ego in de weg zit om wat van terug te verlangen... hiervan mag ik zelf zeker nog leren.. Tevens werd ik met mezelf geconfronteerd dat ik het moeilijk vind om te ontvangen. De neiging om wat terug te doen, schuld - en schaamte gevoelens speelden nogal eens op.

Gelukkig was ik me ervan bewust dat deze negatieve gevoelens niet relevant waren, maar de ‘demonen' zijn, ontstaan vanuit mijn vroege jeugd. Evert of te wel Pak Jro mangku, staat aan het hoofd van de Pantai Mas familie. Zijn charisma en krachtige persoonlijkheid overdonderde me regelmatig. Het maakte dat ik me weer klein voelde, niets durfde te zeggen. Alsof hij dit aanvoelde... hij ging zorgvuldig met me om, zo heb ik dit in ieder geval voor mezelf ervaren.

Dayu haar mooie, zachte en toch krachtige energie. Wat een prachtige vrouw. Als ik aan haar denk, zie ik haar voor me. Ik kan nog de verbinding voelen, die ik in Bali met haar voelde. Ik ben benieuwd of zij van haar kant dit ook zo ervaren heeft... Dan het liefdevolle personeel dat een zo essentieel onderdeel is van de Pantai Mas familie... je kunt niet anders dan van deze mensen houden. Ik draag allen een heel warm hart toe. Lieve Pantai Mas familie, ik dank jullie wel voor jullie bijzondere bijdrage aan mijn vakantie op Pantai Mas. Dan nog een klein inhoudelijk stukje over mijn ervaringen binnen Pantai Mas.Op Pantai Mas is het de bedoeling dat de psychisch kwetsbare mens (eigenlijk zijn we dat allemaal toch nietwaar) integreert met de ‘gezonde' mens. Ik zet gezond tussen haakjes, want wat is psychisch gezond? Op het moment dat wij op Pantai Mas logeerden, waren er twee psychiatrische cliënten in behandeling.

Een jongeman met paranoïde schizofrenie en een dame met een persoonlijkheids-stoornis.Verbazingwekkend is, dat de jongeman geen medicatie meer nodig had. In de twee weken dat wij er verbleven, zag ik hem veranderen van een stille, haast autistisch aandoend persoon, tot een redelijk open en humoristisch mens.Zelf werk ik in de psychiatrie en ik kan verzekeren, dat dit uniek is... De dame die er verbleef, was een rasechte Amsterdamse, vanuit de Jordaan.Verbaal was ze steeds heel duidelijk aanwezig. Ze prikkelde ons allemaal, met haar vaak ongenuanceerde uitspraken.Van haar heb ik mogen leren, dat ik mijn grenzen duidelijk kan aangeven. Lieve Jordanese dame, dank je wel hiervoor. Je bent een prachtig mens.

Duiken... onder supervisie van Evert ben ik de diepte van de zee ingegaan.Ik heb paniek gevoeld, mijn angst voor het onbekende...Bespiegelend en confronterend..Ik ben blij dat ik het uiteindelijk toch gedaan heb, eigenlijk voor een goede therapeutische afronding, zou ik nog een keertje (onder individuele begeleiding) mogen gaan ervaren.Zelf associeer ik de diepte en schoonheid van de onderwater wereld, met de diepte en schoonheid in mezelf. Voor beide ben ik bang...Ik ben er even in geweest, te kort om het blijvend vast te kunnen houden.Als ik nu bang ben (en dat ben ik vaak hoor) dan denk ik aan het moment van stilte en de pracht van de onderwaterwereld, die ik even mocht ervaren, omdat ik door de poort van mijn angst gegaan was...Deze gedachten geven me moed en wetenschap dat het bij mij van binnen ook zo mooi is, als ik het maar durf toe te laten..

Als laatste, misschien wel het belangrijkste gedeelte, wil ik zeggen dat mijn hart zich volledig opende bij het aanschouwen van het spel in het zwembad, van twee zwaar gehandicapte kinderen, spelend onder begeleiding van Evert en zijn zoon Dimas.Iedere week mogen deze kinderen een dagje doorbrengen op Pantai Mas. Zij worden daar heerlijk ondergedompeld in een bad van liefde.Via Evert heeft hun vader een baantje als nachtdienstportier, binnen Pantai Mas. Zodat deze man overdag bij zijn kinderen kan zijn. Dertig procent van de toeristische opbrengst gaat in het project voor hulp aan gehandicapte kinderen. Ik ben blij dat ons gezin hier een klein steentje aan bij heeft mogen dragen en dat door alleen maar te verblijven in prachtig stukje van Bali.... Pantai Mas, ik weet niet of ik je nog terug zal zien. Je hebt een plaatsje in mijn hart en mijn hart heeft een plaatsje in jou.Deze verbinding zal ik blijven koesteren. Dank je wel dat ik het mogen ervaren.

Sylvia de Ligny
(September 2008)