Summer dream

This summer I spent a wonderful month in Pantai Mas. When I arrived I was extremely tired, still very low in energy from a burn-out the year before, but after the month at Pantai Mas I went home full of inspiration, plans and also feeling physically stronger. Both the owners and the other guests were very loving and friendly and we had lots of interesting and inspiring conversations and delicious meals together. We made some temple visits, I had my first (beautiful) dives and I was happy to experience a Melukat ceremony. But above all I had all the time and space I needed to relax and reflect on all the feelings and thoughts coming up which helped me to view my past in a new light. The atmosphere in Pantai Mas made me feel at home and at ease.

Although physically this was one of the most relaxing holidays in my life, mentally and emotionally a lot has happened and changed – for the better. After the first two weeks of my stay I felt that it would make me very happy to spend more time at Pantai Mas. So when I got home I made the decision to go back.

I quit my job and I am back to stay, this time for half a year . Everyday I am grateful to have made the decision to come back to this beautiful and inspiring place, and seize the opportunity to be part of the'' Pantai Mas family''. To be in deep contact with the Balinese culture from the inside out and learn from the people here as well as from all guests visiting. Evert and Dayu and all the staff, thank you so much for making my stay so joyful and fulfilling!

Carline

December 11, 2011

Het juweel in de lotus

Na een lange rit door de donkere bergen kwamen we iets voor middernacht aan in het Rejuvenation Centre van Pantai Mas. Het ontvangstcomité stond nog klaar met verse kokosmelk. Gastheer Evert toonde enthousiast hoe de binnentuin op een paar jaar tijd van ruwe grond veranderde in een weelderige tuin vol bijzondere hoekjes en gazebo’s. Maar wat me het meest opviel was de kalme zee, het leek eerder een groot stil meer. De avondbries verkoelde nauwelijks.

Na een korte nacht stonden we voor zonsopgang nieuwsgierig op. Onze yogamatjes rolden we uit op het platform naast de zee. Gastvrouw Dayu lag reeds in de ontspanningshouding op haar matje. Bij het licht van de opkomende zon ontwaakte voor onze ogen een tropisch paradijs. De zee was vlak, de vele palmen onbeweeglijk. Op het kleine strand keken me enkele krabbetjes onbeweeglijk aan. Waren dit de krabbetjes die ik beschreef mijn boek ‘De ultieme uitdaging’? Hoe kon ik het weten?

Na een eerste ontbijt werd meteen duidelijk dat mijn nieuwe manuscript ‘De Parel van Gandhi’ nergens beter dan hier in deze vredige omgeving kon groeien. Omgeven door tientallen Boeddha’s in een sfeer die yoga ademt. De vlaggen versierd met chakra’s wapperden naast mijn schrijfhoekje vlak aan de Balinese zee.

Elke ochtend en elke avond verzorgde gastvrouw Dayu met prachtige rituëlen de energieën van Pantai Mas. Ze straalde diep respect uit tijdens haar offertoer. Dit waren pure meditatieve bewegingen – de echte mindful movements waarvoor we kwamen. De maaltijdgesprekken over het ‘ongeziene’ fascineerden me. Wat was de westerse cultuur allemaal niet vergeten?

Elk avond, bijna stipt om kwart na zes, begon de zon te zakken in de zee. Ze toverde daarbij soms een kleurenpalet te voorschijn dat ik niet voor mogelijk gehouden had. De vissers vertrokken met hun olielampjes naar het rif. De hele nacht zag je hun lichtjes. Dit was de plek waar ik wekenlang kon reflecteren over de centrale vraag van mijn eerste boek: wat heeft ons leven het meest nodig om op deze wereld tot bloei te kunnen komen – universeel en duurzaam?

Pantai Mas bracht me de juiste nieuwe inspiratie voor mijn Parel van Gandhi. Ik hoop in hun nieuwe yogastudio boven de zee ooit nog die inspiratie te kunnen doorgeven. Yoga, als het koninklijke pad naar vereniging van lichaam, geest en ‘dat wat groter is dan onszelf’, kan nergens beter in de praktijk gebracht worden dan hier. Ik hoop ooit nog naast Dayu mijn yogamatje uit te kunnen rollen om de zonsopgang in te ademen. De energie van Pantai Mas openbaarde me het juweel in de lotus.

Patrick de Vleeschauwer

3 september 2010

17 mei 2010

Lieve familie!

Inmiddels ben ik alweer een paar weken terug in Nederland na 3½  week onbezorgd vakantie vieren. Eerlijk gezegd mis ik jullie nu al.

Wat een geweldig eiland, lieve mensen en mooie natuur.  Ik ben een gezegend mens dat ik zoveel dingen heb mogen meemaken op Bali. En dat ik heb mogen logeren op zo’n fantastische plek als Pantai-Mas. Ik heb eens opgezocht wat het betekende, Pantai Mas. Voor zover ik kon ontdekken betekent het Gouden Strand. Ondanks dat daar niet het mooiste strand van het eiland te vinden is, is het wel het Gouden Hotel om te zijn. Ik heb nooit eerder zoveel warmte en liefde gevoeld als daar. De gastvrijheid die jullie bieden is echt onvoorstelbaar en niet uit te leggen aan de thuisblijvers. Ik heb me echt als een familielid gevoeld bij de Pantai Mas-familie. Zoveel warmte, liefde en respect als daar is, heb ik nog niet eerder meegemaakt..

Ik wil jullie nogmaals bedanken voor jullie gastvrijheid, warmte, liefde en al het andere dat nu in mijn hart is opgeslagen voor de rest van mijn leven. Onbewust denk ik dat ik me in mijn leven dikwijls ongewenst heb gevoeld, maar bij jullie heb ik dat gevoel nooit gehad!!! Ik heb nog nooit zo mezelf kunnen zijn. Dank jullie wel voor een geweldige ervaring!! Ik kom zeker nog een keer terug naar dat fantastische plekje op de aarde..

Heel veel liefs,

Sandra

Mijn verblijf op Pantai Mas,

In November vorig jaar kwam ik naar Pantai Mas, met een lange lijst van dingen die ik wilde doen en zien op Bali. Maar... daar was Evert, die me zei dat ik moest settelen, niks doen en alleen maar uitrusten. Aaaah, dat was zo moeilijk voor me, omdat ik ineens weer ging voelen, dingen die ik niet wilde voelen, diep van binnen in mezelf.
En ja, na een paar dagen kwamen de tranen en met de tranen de werkelijke ontspanning. Hoe mooi was het om te ervaren dat Evert, Dayu en Wietske er voor me waren, met al hun liefde en zorg. Het voelde of ik deel werd van een nieuwe familie.
Natuurlijk heb ik wel een aantal dingen gezien van mijn verlanglijstje, J. Ik heb erg genoten van de volle maan ceremonies, de dolfijnen bekijken tijdens zonsopkomst, de prachtige duiken, de tochtjes op de motor, en de inspannende wandeltocht waarbij we een berg beklommen.
Maar ook om Evert aan het werk te zien met een zeer zieke dame uit een klein dorpje in de omgeving van Pantai Mas was indrukwekkend.
Aan het einde van mijn verblijf, heb ik een paar dagen doorgebracht in het toeristische gedeelte van Bali (Ubud en Seminyak), gewoon om te kunnen zeggen “ben er geweest, heb het gedaan, en heb er een t-shirt van”. Daar zijn was leuk in zekere zin, maar niet te vergelijken met de warmte en het plezier dat ik ervaren heb gedurende mijn verblijf op Pantai Mas.

Bedankt allemaal.

Arine

Dag lieve mensen,

Ondanks de vulkaanuitbarsting (in IJsland) en de verschillende lichte aardbevingen, ben ik weer terug van mijn reis naar Lovina, Noord-Bali, Indonesië.  Ik ben daar 28 dagen met Miranda en ons zoontje Noah geweest. We hebben vier weken gelogeerd op het mooie spiritual & learning centrum
Pantai Mas. We waren daar om vakantie te vieren en voor “zaken”. 

In de eerste week moesten we echt bijkomen van een etmaal durende reis. Noah hij, 17 maanden oud, hield ons 24 uur wakker…
 
We hebben veel van het eiland gezien, het verschil gezien tussen de drukte van het Zuiden en de rust van het Noorden. We hebben genoten van de schoonheid van het land, de gastvrijheid van Bali en van de Balinezen. En Pantai Mas… Pantai Mas is een verhaal op zich. We hebben een familie erbij gekregen. De zorg, het geduld, de humor, de “spiegel” die je werd voorgehouden, Pantai Mas is gewoonweg een mooie en bijzondere plek. Alles wat je dwars zat, of wie je in de kern bent, leek op deze plek wel 10x uitvergroot. Je kon er gewoonweg niet omheen. Een plek om te ervaren, om los te laten en te genieten. De bijzondere gesprekken met Evert (Pak Djro), Dayu en de gasten die er aanwezig waren, blijven me bij. Evert heeft me met veel geduld laten zien wat het is om te focussen. Onze Pantai Mas familie heeft ons met liefde en zorg begeleid in onze Hindoeïstische  reinigings- en verbintenisceremonie. De ceremonie werd door de “high priest” en zijn vrouw gedaan. Miranda en ik zijn nu verloofd.
Ik kan oprecht zeggen dat we echt zijn opgenomen in de Pantai Mas familie.

Ja, ik heb veel meegemaakt in die vier weken. Ik heb daar op Bali veel inzichten opgedaan. Geleerd om even minder met mijn “Westerse kant” te ervaren en dit meer te doen met mijn “Indonesische kant”, te observeren en vooral geduld te hebben. Ik heb kennis gemaakt met de Ilmu Kebatinan, de spirituele leefwijze van Bali en Java. Ik heb mijn Indonesische roots gevonden en me verbonden met het land. Het was voor mij een geweldige, emotionele en belangrijke ervaring.

Ik ben naar mijn kern geleid, naar de Bron. Letterlijk en figuurlijk grijpt alles nu in elkaar; ik heb mijn focus gevonden. Ik ben een mix van verschillende culturen. Geboren om Oost en West met elkaar te verbinden.

Evert, m’n waarde, geduldige Pak Djro, ik dank je in liefde en respect.
Ibu dua Dayu, jouw zorg en liefde in alles wat je doet, heeft ons veel laten zien.

Many hugs,
Stef, Miranda en Noah
  
25 april 2010

We zijn alweer ruim een maand terug; de herinnering aan Bali en Pantai Mas is gefilterd door het dagelijks bestaan; en al is dat ook niet slecht, de bijzondere ambiance van Pantai Mas staat ons nog zeer goed voor de geest: de hartelijke ontvangst, de rust, de zee, het schone strand, het fantastische zwembad en de Pagodes aan de zee. En dan het verrukkelijke eten, home cooking, gevarieerd en iedere dag weer een verrassing, eenvoudig, maar zo zuiver van smaak. Het beste dat we op Bali hebben gegeten: verreweg het beste.

We voelden ons niet in een hotel. We waren weer even “thuis” . En het was gezellig, er waren gesprekken met de andere gasten: aan tafel en ook daarbuiten. Het waren allemaal leuke en originele mensen. Is dat altijd zo??

Het lieve en attente personeel: ze waren er steeds als je ze nodig had,maar je had er geen
last van. Je kamer en bagage deed je niet op slot, dat hoefde niet, dat hoorde ook niet. Dat was – vertelde mijn moeder destijds – ook zo toen ze in 1949 in Den Passar logeerde, maar er is nadien veel veranderd en niet alles ten goede.

Behalve in Pantai Mas. Daar bestaat de ouderwetse Balinese gastvrijheid en veiligheid nog.
We hebben ons niet in het esoteriese begeven: dat kan, maar hoeft geenszins.

Het was gewoon een heerlijke, gezellige en ontspannen logeerpartij: bijkomen van de
hectiek van het moderne reizen en leven aan het gouden strand.

Henk Goei The en Gerard Haack , Luik – België.

15 maart 2010